Biliyordum arayacağımı ve yine bulacağımı. Zaten kontrol ediyordum sessizce ne yaptığını, söylemiştim hatırlarsan Özdemir Erdoğanı dinlerken beraber, yaşadığın sürece kaybolmayacağını. Buldum bu gün bir sayfada. Önce de bulmuştum ama önceki gibi olmayan bir derinlik vardı içtenlikle yazdıklarında. ...

Onunla olmak, en güzel şiirin en güzel mısrası olmak gibi, Onunla olmak, bir masaldaki pamuk prenses olmak gibi ve yine aynı masaldaki yakışıklı prensin o olduğunu bilmek gibi, Onunla olmak, annenin bebeğine ilk gördüğü andaki karışık duygularla ona bakması gibi, Onunla olmak, hiç söylenmemiş söz...

Gecenin karanlığına saklanmıştım en korktuğum anda gündüzün yalanlarından. İnanmıyordum güneşe artık, aydınlıklara inanmıyordum. Göründüğü gibi değildi dünya, gerçeklik olgusu bir kurmaca kocaman bir aldatmacaydı. Geceye sığındım, karanlıklarda aradım kendini, tıpkı ayın gökyüzünü aydınlatması gibi ...

Biliyorum, konuşacak bir şeyimizin kalmadığını düşünüyorsun. Yine de yüreğimden, gücümün yettiği yere kadar sana sesleniyorum, seninle konuşuyorum. Çalmayan telefonuma elim gidiyor. Bende olan seni hiç kırmadım, değiştirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin na...

Elinde telefon şaşkın kalakaldı bir süre. Bazen zaman donar ya işte öyle. Önce içinde iyice kirlenen nefesi verdi, sonra telefonu kapadı. Yalanın kibar ifadesiydi ya bahane, biraz önce kibar kibar aldatılmıştı, üstelik soru soramadan, yalan söylüyorsun diyemeden. Bunu ben yaptım, buraya ben getirdim...

...........babasi oglunu karsisina alip da "oglum sana o cok istedigin telsiz arabayi almami mi istersin ,yoksa yurt disina yatili okula yollamami mi istersin" diye sordugunda cocuk sadece on yasindaydi ,ve babasi oglunun kendisinden oyuncagi isteyeceginden emindi .Hangi cocuk annesini birakip da...

İnsanoğlu yeryüzüne düştüğü ilk andan itibaren hiç vazgeçmedi birbiriyle savaşıp kan dökmekten. Henüz mağaralarda yaşadığı Paleolitik dönemde ve ilk kez köyler kurup yerleşik yaşama geçtiği Neolitik dönemde hayatta kalmak için öldüren insanoğlu, teknik olarak ilerleyip zenginliğe kavuştuktan sonra ...

Bir süredir gazete manşetlerinden inmeyen haberleri okurken , kendi soyumun yani insan ırkının varlığından ne kadar utandığımın farkına vardım.Henüz anne;baba diyememiş 17,5 aylık bir bebeye yapılan saldırı kanı donduracak ,insanın sonuna kadar isyan edeceği cinsten bir hareket olarak kazınacak tari...

Başkasının hayatını kendi hayatından daha fazla önemseyen tek canlı, insan türünün dişileridir… Çocukları için her şeyi yapabilen kadındır. Onları herkesten daha fazla seven yine kadındır. Onları hep özleyen ve hep seven yine kadındır. Çocuğu için hayatındaki her şeyden vazgeçebilecek olan yine kad...

Anne ve babamızın "öylesine" bir yakınlaşması sonucu geliriz dünyaya. Her ilk doğan bebek gibi bizim de ilk ağlayaşımız "öylesine"dir. Sonra büyürüz ve okula başlarız. Eğer ailemizin maddi olanakları diğerlerinden çok "farklı" değilse biz de başlarız "öylesine" bir okula. Okulda geçirdiğimiz...

Garip bir hisle uyandım bu sabah,sanki hissettim güneşin kızıl ışıklarının aslında benim gözyaşlarım olacağını... Sen hayatımda o koca dipsiz kuyuyu bırakalı çok olmuştu aslında ama zaman geriye akmış olmalıydı ben kabuslarımda ölmeye çalışırken. Tırmanmak,kurtulmak için tekrar doğmayı göze aldığım ...

Çok uzaklardan bir ses içimi eritirken şu an eski bir gramafon başındayım ve karanlık günlerden çıkacağını düşleyen bir çocuğun tebessümü hücum ediyor benliğime.. Mutluyum diye düşünüyorum bir an için oysa ne kadar uzun zaman oldu mutluluğu hissetmeyeli ve şuan o gramafondan gelen sesle dönüyor düny...

Bilinmeyen ruhlar tecavüz ediyor benliğime ve her tren çığlığında acıyor yerinde olmayan yüreğim.. Yüreğim acıdıkça hatırlıyorum ölü bedenimi ve öldürdüğüm bedenleri.... Şimdi, şuanda, şu yüzyılda otururken bu eskimiş iskemlede geçenlere bakarken camın içinden düşünüyorum hayatı ve katar katar bu h...

Ne çabuk geldi yine paydos saati.Zaten saatler değil hafta çabuk geçiyor ;Pazartesi geçtimi hafta tamam işte bitiyor.Yine tramvay rötarlı olsun vaktim çok biraz beklerim farketmez ... Eminönü yine tıklım tıklım ama zabıta iyi önlem alıyor bu sıralar seyyar satıcılara böylece rahat rahat yürüyebiliyo...

Bir çiçek nasıl kök saldığı iklimin dışına çıktığında eski canlılığını kaybeder ve sararıp solarsa. İnsan da doğup büyüdüğü toprakları bırakıp yabancı bir iklime göçtüğünde böyle boynunu büker ve kendi topraklarında yaşadığı huzuru ve mutluluğu yabancı bir diyarda bulamaz. Çünkü insanlarda aynı çiçe...

Başını hafifçe yana eğmiş, gözleriyle tarıyordu etrafını... yerde rast gele atılmış ahşap parçalarına takıldı bakışları, bir ıhlamur parçası? Hayır, işlemesi kolay, fazla kolay... çok yumuşak. Bir parça kavak öte yanda, o da uygun olmaz diye düşündü, her harekette istenenden fazla parça kopar, kontr...

Geri dönmek üzereydim……. Yoldan alıkoydun beni. Sen ufacık, şişko ve kirli yavrucuk. Yolumu kesmendeki niyetin neydi? Bildiğin gibi hayatımın bedeliydi geri dönmek. Umutsuzluğumun ve vazgeçişlerimin bedeliydi. Sınırlarımı zorlayan sınırlılıklarımın kahredişiydi. Geri dönmek, kaderimdi. Başka ne...

Önce bebektir; masum, sonra çocuk; dünyayla oyun oynayan, sonra genç; mutsuz, umutsuz, huzursuz, ışığı arayan, zorlukları fark ettiğinde ölmek isteyen -savaşmadan-, sonra yetişkin; sıradan yılların hızla aynı şekilde geçtiğini fark eden ve en son yaşlılık; hüzün,yalnızlık ve korkuyla beklenen son. ...

Her berber biraz filozof olmalı. En azından benim kadar. Berber koltuğuna oturup: "saçlarımı kontrol altına almanı istiyorum " dediğim zaman duraksayıp aynadan yüzüme bir soru işareti kılığında bakmadan işine girişebilmeli. Böyle bir müşteri arzusu karşısında alabileceğimiz cevapları sıralayalım. -...

İnsanların sevgileri, aşkları apayrı… Aşkı aşk yapan nedir diye soruyorum çoğu zaman kendime. Vazgeçilmez kılan nedir? Mazoşistçe, sadistçe bir duygu değil mi aşk? Kanatmıyor mu? Acıtmıyor mu? Ahmet Altan’ın “Kristal Denizaltı”sında bir hikâye çarptı gözüme, bir soru; “İnsan hiç görmediği Tanrı’yı ...

Tek sona kalan ölmek olmasa. Yaşamın özünde bitmesi vardır. İlk bunu biliriz. Bu bir pazarlıkmış da sanki, daha önce kontratı imzalayıp dünyadaki yerimize gelmiş gibi, kabul eder yaşarız. Biliriz bitecek hayat! Biteceği için belki de, sürekli eksiye geçmenin verdiği stresle yaşama nereden tutunac...

Ölmek istiyordu. Başka bir düşüncesi yoktu. Ölmekten bunca korkan insanlar, ölümün bu kadar zor olduğunu bilseler, acaba dindirebilirler miydi korkularını? Anlatmak istese, günlerce oturup yanında, dinlerler miydi onu? Yazsa, okurlar mıydı? Bir sigara yaktı. Aldığı, son krizden sonra almak zorunda k...

Genç kadın huzursuzca salonda dolanıp duruyordu. Gündüzler neyse de akşamlar bir türlü geçmek bilmiyordu doğrusu. Ondan ilk defa böyle ayrı kalıyordu. Anne babasının evine üç günlüğüne, bir nevi ufak bir kaçamak tatil yapma niyetiyle gelmişti. Uzun zamandır şehir dışında oldukları için ikisini de ço...

Zaman akıp gidiyor. Günler git gide kısalıyor. Güneş ışıkları kırılmış bana, içimdeki hüznü durduramıyorum. Galiba güz geliyor. Eylül hüznün başlangıç ayı. Değişim yapraklarla başlıyor, koyu yosun yeşili dallara sarılar serpiştiriliyor. Sonra kırmızımtırak renkler giriyor araya, tabiat bir ressamın ...