Istanbul?un Kendisi Roman kitabını dört gözle bekliyoruz..

Bir kısım daha bitti ve ben yine senin düşüncelerine ortak oldum varoluş felsefesi…bazen insanları uzak yerlere götürüyor ve ölüme fazlasıyla yaklaştırıyor….
Ama korkmak yok her istediğimizi yapacağız…

bu kitabı arka kapağını okuduktan sonra mağazada evet dedim yanlızlığıma ortak olabilecek okudukça hiç bitmesini istemeyeceğim bir kitap dedim ve okumaya başlayınca düşündüğüm gibi oldu.hatta bir yerde öyle bir şey oldu ki karşılıklı konuşuyormuşum geldi yazarla.sabaha karşı saat 5 ti uyku gözümden akıyordu ve kitabı bıraktım öğlen saatlerinde elime aldım ki kaldığım yerden aynen şöyle devam ediyordu en son ne zaman bu sayfaları bıraktın ve ne zaman geri döndün. yazar seni bekliyordum dersem yalan söylemiş olurum diyor ama sanki bekleniyormuşum gibi hissettim bekleyen yazılardı bir his sürekli bırak işi git kitabını al diyor.mükemmel bir eser yazacak o kadar çok şey varki uzatmayım diyorum.bir yerde takıldım kaldım ölümden korkuyormuyum korkmuyormuyum bilmiyorum.ama istemiyorum ölmeyi kızıma daha çok doyabilmek istemememin nedeni başka hiçbirşey değil.bu korkumu oluyor bilmiyorum doğrusu.105 inci sayfadayım okumaya devam ettiğim sürece yazıcam buraya.herkese tereddütsüz tavsiye edebilceğim bir kitap Aret Vartanyan emeğinize,ellerinize ve yüreğinize sağlık.

kitabı elime aldıgım gunden berı hayatımda degısıklıkler olmaya basladı.o kadr muhtesem bir kitapki suana kadar ölüme hiç bu kadar yakın hissetmemiştim kendimi.sonsuz tesekurler Aret Vartanyan.kesinlikle okumalısınız.hayata muhtesem sekilde yön vermeye yardım edıyor

kitapların arasında kendimi bulmaya çalışıyordum…öyle bir kitap olmalıki bana ayna olabilmeliydi diyordum…romantik komedi,sanat,dram…derken artık umutsuzca kendime uygun bir kitap bulamadımı düşünürken son kez baktım raflara ve gözüme çarpan açıkçası kitabın kapağı oldu (..ve bence önemli denilebilecek bir ayrıntı…) daha sonra ismi başta aşk romanı die elime aldığım kitabın ilk içine baktım ve bir sürü başlık altında toplanmış oldunu görünce en son ilk yapmam gereken şeyi yaptım ve kitabın arkasını okudum ve o an aklımdan geçen tek şey emin olun arkadaşlar bir an önce bu kitaba sahip olup onu okumaya başlamaktı… Bilmiyorum belki o gün kitabı alırken kendimi yalnız hissediyordum ama içtenlikle söylüyebilirimki bu kitap bizden biri.. şuan kitabın 99. sayfasındayım ve yazar sanki benim yaşadıkalrımı ve yaşayacaklarımdan eminmiş gibi ve sanki karşımda oturmuş benimle konuşuyormuş gibi hissettiriyor…Kısacası bu kitap benim geçmişim ve belkide geleceğimdir…:):):) sevgili Aret VARTANYAN bu satırları okurmusunuz bilmiyorum ama size içten ve sonsuz şükranlarımı yolluyorum:):):)…ve seninde dediğin gibi eğer bu satırları okursan mail adresim gerekli ama yayınlanmaz kısmında:)

ınsanların içinde yasadıkları duyguları anlatıyorsun. bazen ole anlar oluyor kı ınsan kendıne bıle soylemeye cekınıyor , soyleyemıyor ve sız harıka bı sekılde dıle getırmıssınız. kıtabı okumaya baslayınca yanlızlıgım kalmıyor… elinize yuregınıze gozunuze saglık (:

nereye ne yazacamı şaşırdım sana ulaşmak için oysaa neler yazmıştım neler paylaşmışttım senle…hiçbirinden haberin yok ama
sen ve ben bizdik aslında o kitapda tam üç kere okudum bitirip bitirip başladım.ki hiç ara vermeden kitap okuyan biriyim the secrat dahil bi çok kitabı kitap yereine koymayan biriyim.sende başka başka samimiyet buldum

İnsanların birbirlerinin hayatlarına farkında olmadan yön verdiğini düşünürüm. Geçenlerde yeni biriyle tanışmıştım “Sen ve Ben”i okuyup okumadığımı sordu. Okumadığımı duyunca “Seni sana anlatacak kendini bulacaksın” dedi. Ayrıldıktan sonra kitapçıya gittim hemen. Bir meleği bana ayna tutarken görmek ve arka kapağında yazanlar beni çok etkili. Biliyor musun sonra o tanıştığım kişiyle hiç görüşme fırsatım olmadı. Sanki beni sana yönlendirdi ve gitti. Sonra seninle bir yürüyüşe çıktık. Ağladım, güldüm, düşündüm, kendimi, çevremi ve hayatımı sorguladım. Şimdi noldu biliyor musun? Artık bende azınlıklardanım. Çünkü benim çevredekiler gibi kendime koyduğum anlamsız duvarlarım yok artık.
Bu yürüyüş için teşekkür ederim. Belki bir gün yine yürürüz

Kitabı tesaduf eseri aldım. Ayak üstü okudum konusu ve anlatımı cok hosuma gitti, içtendi.. Yenilerini de sabırsızlıkla bekliyorum.

yağmurlu sıkıcı bigünde dolaşırken karşılaştım,çok garip bire karşılaşma oldu benim için iyi ki de oldu diyorum şuan.uzun zamandır beni bu kadar anlayan dinleyen kimse olmamıştı.hiç bu kadar dinleme ve tanışma arzusu taşımamıştım.halbu ki ilk kapak çekmişti ilgimi , sonra isi ismi.aslında sen ve ben düşününce farklı şeyler hayal ettim ama öyle olmadı.kitabın arka kısmını çevrip okuduğumda “bu ” dedim kesinlikle.beni anlayacak ,dinleyecek ,sorgulamadan anlatacak şey işte “bu”.tanıştığıma memnunun Vartanayan,sen beni hala tanımıyorsun ama ben seni tanıdım.aslında sende tanıyorsun çünkü anlattıklarında ben varım.hani bazen olur ya durumunu bilmeden karşı taraf senden daha iyi anlatır böyle birşey oldu benim için.uzun zamandan beri göremediğim bir dostumla aynı şeyleri yaşamısızda o anlatmaya başlamış yaşadıklarımızı ve o benden daha yetenekli anlatamakta.benim yıllardır kuramadığım cümlelerle benim yaşadıklarımı anlatıyordu kendi yaşadıklarını anlatırken.
soluksuz ,büyük merakla okudum ve hep bu anı bekledim.”TANIŞMAYI”
bazen sen anlatırken ağlayan kendine kızan kendini sorgulayan ve sayende bazı şeyleri rayına oturtan ve en azından birgün bile olsa “ben ” olmayı beceren ben burdayım.
başucu arkadaşım,teşekkür ederim herşey için

selamm aret bu kitabın arkasını okuduğumda beni gerekten bbeni bu kadar iyi anlayan biri olabilirmi diye düşündüm..beni bu kadar iyi tanıyan,anlayan ama hiç görmediğim arkadaşım oldun..sayende uyandımm uykumdann şuan kitap bitmedi hala karanlıktayım ama ışık yakınn biliyorumm..saol arkadaşım herşey için senden aldıklarım çok inan bana.senin satırlarını okurken kendimi buldum kitabı sanki arkadaşım gibi elimden bırakmadım saol bu kitap bana çok şey kattı bu bittinde yenisini alcam inşallah.yalnızlığımı seninle paylaştım kitabı tuttumda bunun tesadüf olmadığını biliyordum..bu arada bende seni seviyorm arkadaşım=)))

anlatmakla olmaz okuyup gerekleştirmek önemli olan ama cesaret kimde varki

…insanı insan yapan değerler bunlar…SEN VE BEN isimli kitapla arkadaşımda kaldığım bir gün tanıştım, evde yalnızdım. Kursa gidecektim, kendime paşalar gibi bir kahvaltı hazırladım ve kitabı okumaya başladım kahvaltı eşliğinde, aman Alllahım, 55. sayfaya kadar gelmiştim. Ve dışarı çıkmanın vaktiydi… 15 gün boyunca işimin gücümün arasında anlaya anlaya koklaya koklaya okurken kendimi yeniden buldurtan bir kitap oldu. Çok samimiydi, her şey doğruydu ya da doğru yansıtılmasında hiçbir yanlışlık yoktu fakat ben 1.sine inandım. Ve öyle tarafsız anlatmıştı ki içimizdeki bizi, simetrisini buldum aret’in ben onun simetriğinde yaşıyordum. onun eğrisiyle doğrusuyla günahıyla ayıbıyla tanrıya ulaşmak için yapmak istediklerini yapmıyor olarak mutlu olabileceğimi, içimde Tanrıya ulaşmak isteyen kişiliğe bürünmezsem daha ne kadar ‘başka ben’in hayatını yaşayabilirimi tarafsızca bana ulaştırabilmiş nadir yazarlardan biri bence nadir kitaplardan biri bu sohbet….teşekkür ederim…en kısa zaman algısında görüşeceğimizi biliyorum sevgili aret!

kitabı alışım kitabı alırken hissettiklerim ve tüm olanlar bir tesadüfse hayatımda yaşadığım en güzel tesadüftü bu ama ben tesadüflere inanmam bu yüzden bana gelen ve hayatımda olması gereken en güzel olaylardan biriydi… mutluyum.

seninle tanışmam tamda kendimi aradığım içimdekini anlamlandıramadığım sürekli gidiş gelişlerin yaşandığı bir dönemimde oldu o kadar tanıdıktı ki söylediklerin içimdeki sestin sen… sadece daha güzel ifade edebilen ve yalnız olmadığımı doğru yolda olduğumun göstergesiydin.Seninle paylaştıklarımızdan sonra bu yolu artık daha cesurca yürümem gerektiğini bir kez daha büyük harflerle gösterdiğin aynaya tekrardan bakmamı sağladığın için çok ama çok mutluyum kimbilebilir hayat denen yolda birgün kesişir yollarımız…..

bana ayna tutan meleğinden tek bir harfine kadar muhteşem bir eser.. eskiden köpeklerden korkardım şimdi istediğin gibi gördüğümde durup karınlarını kaşıyorum..

cok hoş bir kitap erkek arkadsım evgililer günü hediyesi almıstı okudum ve cok etkilendim cok güzel kelimeler ve sözcükler insanın içini acıyor kitap?ın adı bile etkileyici SEN VE BEN yazan elerinize saglık

Kitaplara bakıyordum bu tarz bir kitap almayacaktım öncelikle kapağı çok ilgimi çekti kitabı elime aldım arkasını cevirdim yazıyı okudukdan sonra cok etkilendim ve kitabı bırakmadım şuan 111. sayfadayım hafta sonuna kadar bitireceğim ..:)

birtek ben sanardım ama yalnız değilmişim sen ve ben varmış bizler varmış… bu konularda yalnız olmadığını bilmek güç veriiyor insana.. yalnız başıma kitapçılar zincirinde gezerken buldum kendimi birgün doğrunusu söylemek gerekirse ne yaptığıma dikkat etmediğim sanki çevremi dışardan bir kürenin içinden izlediğim günlerdendi..şeffaf, tozlanmış kırılmaya yüztutmuş bir küre..elime geçti o rafların arasında ve çok dikkatimi çekti..çünkü tıpkı ben gibiydi…okudum artık biliyorum ben yok sen de yok biz varız..varolmuşluk, amaçsızlık belki belki toplumsal takıntılar, ruhsal sorunlar, sevilen huzur bulunan dalga sesleri, kalabalıkta anlaşılamamaktan doğan bir yalnızlık..ama biz varız işte…

sensin bu kitabı okutturan,ben değilim okuyan…

sen ve ben kitabını okuyorum daha yeni gecti elime ve çok beğendim ya elimden bırakmak istemiyorum fırsat bulduğum her dk okumaya calışıyorum ve seninle tanışmayı inan çok isterdim bana bu kitabı okutturduğun için ve böyle bir kitap yazdığın için bizlerin yalnız olmadığını hatrlattığın için sana teşekkür ederiz…

sen ve ben yeni bitti yani bikac dakika once. Istanbulda tatildeydim tesadufen baska bir kitabi ararken once kapagindaki resim sonrada SEN VE BEN basligi dikkatimi cekti. aradan tam 6 ay gecti 6 ayda taksit taksit okudum diyebilirim, her bunaldigimda bi kac sayfa okudum. Okudugum satirlarda hazineler gizli belki unuttugumuz paslanmis anilar degerler …. Aslinda soylenecek cok sey var yorgunum….tesekkurler Aret samimiyetinden dolayi tesekkurler

ayyyyyy kitabı en kısa zamanda almak istiyorumm çok merak ediyorum.

ÇOKTAN YOLA ÇIKMIŞ VE ULAŞACAĞI MESAFEYE BİR HAYLİ YAKLAŞMIŞ BİRİNDEN BİRŞEYLER DİNLEMEK-OKUMAK BİZE LAZIMDI… YAŞAM DEDİĞİMİZ OLAYIN SAĞLAMASINI YAPMAK İÇİN YAŞAMINDAN PARÇALARI DÜŞÜNCELERİNİ BE DUYGULARINI YÜREĞİNİN SICAKLIĞI İLE KALEME DÖKEREK BİZİMLE PAYLAŞIYOR USTA… UMARIM KALEMİNDE KALBİN ,BİLGİN VE HAYATTAKİ DİLİN GİBİ HİÇ SUSMAZ…

7.04 DE kitabını imzalamışsın yani yolculuğa başlangıç tarihimiz.Hiç bir yazarın yapmadığını yaparak elini hiç çekmedin bizden.Yeniden okuyacağım sayfaları karıştırıorum kitaplar benim için çok değerlidir kıyamam ama hep çizilmiş satırlar var.Her satır ayrı bir tartışma konusu.Başucu kitabım yeniden elimde yeni bir yolculuk daha başlayacak ,iyiki varsın…Su perisi ve sana tabii ki anneciğine sevgiler…Kocaman öpüldünüz seni tanımak çok büyük bir şans..Bence hayatın bana bir hediyesi güzel yürekli adam:))))

bende kitap raflarını geziodum we resmi ilgimi cekti…iyki almşm sınaw döneminde yanımda cok ii bir dostum oldu..beni cok rahatlattı..bu dahi kişiyle görüşmeyi cok isterim asmalı bahce falan…suan hacettepeyi kazandım we hala o kitapta ümitlerim saklı….sen we ben süperdi….KENDİN OLMAK süper bişey aret vartanyan

aret merhaba, kitabını okuyorum. bir haftada bitiririm dediğim kitap ikinci ayında. demek ki bazı yerleri okuduğum zamanda, okumam gerekiyormuş.

içtenliğine teşekkürler.

seninle beraber sokak köpeklerine bakışım değişti. içimdeki sevgi ışığı güçlendi. tek başınalığımı ve olmam gerekeni hatırlattı. son zamanlarda hangi kitabı okuyorsam “kendin ol” “sen kimsin” sorularına cevap tarzında. “sen ve ben” de dahil. bazı konularda farkındalığım arttı…

evet insanlar genelde sevişiyorken “kendileri” oluyor, çırılçıplak, hiçbir sıfat yok… tamamen doğal… dünyaya ilk geldiği gün gibi… aslında olması gerektiği gibi.

hele şu 79. sayfadaki ilk cümle. -kitabı kapattın ve açtın- evet. aynen öyle oldu… bir kaç gün önce o sayfaya gelmeden kapatmışım. ve okumaya devam ettiğimde o cümle şaşırttı…

schopenhauer… yakın bir tarihte, bir yemekte bu ismi duymuştum. sonrasında araştırdım, bir kaç gün sonra bir gazete ekinde kocaman yazılarla yazıyordu. “SCHOPENHAUER” yazıyı okudum, değişikti… akabinde araştırmaları unuttum. dünya hali…
bana yeniden hatırlattığın için de saol dostum.

kitabını okuması için bir çok arkadaşıma öneriyorum. banada bir kardeşim önermişti. iyi ki önermiş.

http://www.hayatimdegisti.com/forum/kitaplar/372268-sen-ve-benaret-vartanyan.html

http://muminokan.blogcu.com/sen-ve-ben-aret-vartanyan_49138821.html

şimdilik görüşmek üzere. yine geleceğim. yazacak o kadar çok şey var.

selam ikinciye okuyourum sizin kitabınızı ilk okudugumda yine yazmıştım size aslında ama cok net ifade etmemiştim ben sizinle bi yerde oturup kahve içmek istiyorum sizinle konusmalıyım sevgiler..

merhaba ben tuba sen ve ben kitabını yeni okumaya başladım çok sevdiğim birinden geldi.O’da senin gibi düşünüyor muhtemelen ama benim takıldığım noktalar var tabikide aynı görüşü savunmak zorunda değiliz zaten kendi görüşümü kabul ettirecekte değilim ama herkesin herkesten öğrenebileceği bişey olduğuna inanıyorum uzun lafın kısası seninle bir kahve içmek isterim tabi burayı ziyaret edersen ve sonra okuyup istersen…

MERHABA……
KİTAPTA KENDİMİ BULDUM. SANKİ BENİ ANLATMIŞSINIZ. AZRAİLLE YAKINLIK… KENDİNİ BULAMAMA….. BAŞKALARI İÇİN YAŞAMA….. ELİNİZE YÜREĞİNİZE SAĞLIK …….

Aret, kelimelerin dili olsaydı herhalde kendi başlarına bu kadar muntazam bir şekilde bir araya gelemezlerdi.

Sevgilerimle…

merhaba yine ben tuba kahve içmek istediğimi söylemiştim tekirdağda oturuyorum ben yani oraya gelirsen beklerimm…

kitabın ilk kısmını şimdi bitirdim ve demişsiniz ki iletişim biligilerini kullan gerçekten oturup bir yazara teşekkür ediceğim aklıma gelmezdi ama görüyorum ki yorumlarla gerçekten yalnız diilim ve değilsiniz.Çok teşekkürler.