<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Son Mektup&#8230; yazısına yapılan yorumlar</title>
	<atom:link href="http://www.aretvartanyan.com/index.php/son-mektup/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.aretvartanyan.com/index.php/son-mektup/</link>
	<description>Bir başka WordPress blogu.</description>
	<lastBuildDate>Sat, 12 Jun 2010 04:03:06 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.9.1</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>deniz tarafından</title>
		<link>http://www.aretvartanyan.com/index.php/son-mektup/comment-page-1/#comment-3399</link>
		<dc:creator>deniz</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Feb 2010 11:44:22 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aretvartanyan.com/?p=484#comment-3399</guid>
		<description>Ben tam bi bunalımdayken bir kitap hediye geldi.Sen ve Ben...Hayatım allak bullak olmuşken tam da ben kimim derken kendimi yalnız hissederken bu kitapta buluverdim kendimi. Neden bilmem ama Aret&#039;i merak ettim ve burdayım.Hayat insan ne isterse onu getiriyor bu doğru.Ama benim hep korkularımı verdi hayat bana son bir yıldır.Tam bir karar aşamasındayken bu kitap çıktı karşıma .Korkularımla yüzleştim.Oturup dakikalarca ağladım hep düşündüm...Kalabalık içinde yalnız olmanın ne demek olduğunu çok iyi bilirim.Artık delirdim galiba diyorum hiç mutlu olamıyorum.Ama kitap aydınlanmamı sağladı beni kendime getirmeye başladı.Daha bitirmedim ama mutlaka okuyun.Siz de  kendinizden birşeyler bulacaksınız eminim buna.Hayatımda yapmayı isteyip de bir türlü başlayamadığım şeylere başlama azmi buldum sayende Aret.Sana teşekkür ederim...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Ben tam bi bunalımdayken bir kitap hediye geldi.Sen ve Ben&#8230;Hayatım allak bullak olmuşken tam da ben kimim derken kendimi yalnız hissederken bu kitapta buluverdim kendimi. Neden bilmem ama Aret&#8217;i merak ettim ve burdayım.Hayat insan ne isterse onu getiriyor bu doğru.Ama benim hep korkularımı verdi hayat bana son bir yıldır.Tam bir karar aşamasındayken bu kitap çıktı karşıma .Korkularımla yüzleştim.Oturup dakikalarca ağladım hep düşündüm&#8230;Kalabalık içinde yalnız olmanın ne demek olduğunu çok iyi bilirim.Artık delirdim galiba diyorum hiç mutlu olamıyorum.Ama kitap aydınlanmamı sağladı beni kendime getirmeye başladı.Daha bitirmedim ama mutlaka okuyun.Siz de  kendinizden birşeyler bulacaksınız eminim buna.Hayatımda yapmayı isteyip de bir türlü başlayamadığım şeylere başlama azmi buldum sayende Aret.Sana teşekkür ederim&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Serap Akgün tarafından</title>
		<link>http://www.aretvartanyan.com/index.php/son-mektup/comment-page-1/#comment-1692</link>
		<dc:creator>Serap Akgün</dc:creator>
		<pubDate>Wed, 15 Jul 2009 14:02:04 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aretvartanyan.com/?p=484#comment-1692</guid>
		<description>Filiz merhaba önce geçmiş olsun sonra tebrikler..Hayat bize sunulan bir hediye ilk yazdığım gelmedi sanırım yeniden yazıyorum:))Delilik her insanda var,bazen dozu aşınca hasta oluyoruz şartlar ve en önemlisi hassas olmak..Ben deliyim derim,deliliklerim vardır:))Dostlar olduktan sonra,hayata güzel de bakabiliyorsan inan hayat çok güzel.Bir şey daha artık tıbben kanıtlandı beyin hücreye emir veriyor bu kayıtlanıyor yani güzel düşünmenin faydası artık masal değil kanıtlandı.Yüzün hep gülsün ,hayat senden korksun umarım haddimi aşmadım:)))</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Filiz merhaba önce geçmiş olsun sonra tebrikler..Hayat bize sunulan bir hediye ilk yazdığım gelmedi sanırım yeniden yazıyorum:))Delilik her insanda var,bazen dozu aşınca hasta oluyoruz şartlar ve en önemlisi hassas olmak..Ben deliyim derim,deliliklerim vardır:))Dostlar olduktan sonra,hayata güzel de bakabiliyorsan inan hayat çok güzel.Bir şey daha artık tıbben kanıtlandı beyin hücreye emir veriyor bu kayıtlanıyor yani güzel düşünmenin faydası artık masal değil kanıtlandı.Yüzün hep gülsün ,hayat senden korksun umarım haddimi aşmadım:)))</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Filiz Benera tarafından</title>
		<link>http://www.aretvartanyan.com/index.php/son-mektup/comment-page-1/#comment-1530</link>
		<dc:creator>Filiz Benera</dc:creator>
		<pubDate>Mon, 29 Jun 2009 11:04:44 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.aretvartanyan.com/?p=484#comment-1530</guid>
		<description>Hadi gel sana bir itirafta bulunayım. &quot;Major Depresyon&quot; geçirdim. Arada delirdim, arada güldüm. Çok kilo kaybettim. Hastanede yattım. Hemde bunlar çok uzun zaman önce değil çok yakınlarda oldu. Eğer birileri beni farketmeseydi belki de bende sonsuzluğun bana açtığı kucağa düşebilirdim.  Şimdiki düşüncelerin ne diye soracak olursan hayat güzel ve yaşamaya değer. 
Ben değerliyim senin kadar. Sen değerlisin en az benim ve diğerleri kadar. Her şey yavaş yavaş düzene giriyor. Ben yazdıkça rahatlıyorum, ben yazdıkça akıllanıyorum. Şimdi ben senin yazdıklarını beğenmedim. Hemen kendine gelmeli ayağa kalkmalı ve sevdiğin birini aramalısın. 
İnan herşey yoluna girecek bunu sende biliyorsun. Gökyüzünü baktığımda kuşları görmek istiyorum.  Seni değil. Sen yazmaya devam et. Güçsüzlük valsi yapmayacağız. Tempolu olacak her şey. Konsantrosyon güçlüğü bende çekiyorum yavaş yavaş geçiyor ama.  Buna ne sebeb oldu dersen çok ciddi suçluluk duygusu yaşadım. Kendimi uzun zaman affedemedim. Beraberinde herşey arka arkaya geldi ve ben birde baktımki yavaş yavaş deliriyorum. Öncesinde de çok akıllı değildim zaten. Yani senin anlayacağın şahtım şahbaz oldum :))) Zamanla herşey yoluna girecek bunu biliyorum. Herşeyden önce doktoruma güveniyorum. İşime dört elle sarılıyorum. Biliyorum bu yazdıkların gerçek değil. Yinede ben yaşadıklarımı paylaşmak istedim. Ben bu mektubu okudum ve yırtıp çöpe attım :)) Hadi yeni yazılarını bekliyorum.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Hadi gel sana bir itirafta bulunayım. &#8220;Major Depresyon&#8221; geçirdim. Arada delirdim, arada güldüm. Çok kilo kaybettim. Hastanede yattım. Hemde bunlar çok uzun zaman önce değil çok yakınlarda oldu. Eğer birileri beni farketmeseydi belki de bende sonsuzluğun bana açtığı kucağa düşebilirdim.  Şimdiki düşüncelerin ne diye soracak olursan hayat güzel ve yaşamaya değer.<br />
Ben değerliyim senin kadar. Sen değerlisin en az benim ve diğerleri kadar. Her şey yavaş yavaş düzene giriyor. Ben yazdıkça rahatlıyorum, ben yazdıkça akıllanıyorum. Şimdi ben senin yazdıklarını beğenmedim. Hemen kendine gelmeli ayağa kalkmalı ve sevdiğin birini aramalısın.<br />
İnan herşey yoluna girecek bunu sende biliyorsun. Gökyüzünü baktığımda kuşları görmek istiyorum.  Seni değil. Sen yazmaya devam et. Güçsüzlük valsi yapmayacağız. Tempolu olacak her şey. Konsantrosyon güçlüğü bende çekiyorum yavaş yavaş geçiyor ama.  Buna ne sebeb oldu dersen çok ciddi suçluluk duygusu yaşadım. Kendimi uzun zaman affedemedim. Beraberinde herşey arka arkaya geldi ve ben birde baktımki yavaş yavaş deliriyorum. Öncesinde de çok akıllı değildim zaten. Yani senin anlayacağın şahtım şahbaz oldum <img src='http://www.aretvartanyan.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> )) Zamanla herşey yoluna girecek bunu biliyorum. Herşeyden önce doktoruma güveniyorum. İşime dört elle sarılıyorum. Biliyorum bu yazdıkların gerçek değil. Yinede ben yaşadıklarımı paylaşmak istedim. Ben bu mektubu okudum ve yırtıp çöpe attım <img src='http://www.aretvartanyan.com/wp-includes/images/smilies/icon_smile.gif' alt=':)' class='wp-smiley' /> ) Hadi yeni yazılarını bekliyorum.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
